Showing posts with label forgiveness. Show all posts
Showing posts with label forgiveness. Show all posts

08 September 2023

Kun an Saimong Tugang Nagkasalà



Giya sa Prayer-Meeting nin mga Saradít na Komunidad nin Pagtubód (SAKOP) para sa semana kan Setyembre 10-16, 2023. Basahon an Evangelio gikan sa Mateo 18,15-20 (Ika-23 na Domingo sa Ordinariong Panahon - A).

                                                                                                     

Kun an satong tugang nagkasalà, anó an dapat niatong gibohon?

May nagkapirang tugon si Jesús sato dapit kainí. Alagad bàgo an anó asin kun pàno, aramon ta ngùna an natà. Sabi sa Ezekiel 33,8: kun “daí ka magtarám sa pagpatanid sa tampalasan laban sa saiyang dalan, an tampalasan na iyán magágadán sa saiyang salà, alagad an saiyang dugô sa saimong kamót Ko sisingilón.”

Natà ta siring kagabát an katongdan na patanidan an tawong nagkakasalà?

Nin huli ta sa pagligtas sa katawohan sa kasâlan kayâ si Jesu Cristo napadigdi sa kinâban. Sabi ni San Pablo sa Roma 6,23: “an kabayadán  nin kasâlan iyó an kagadanan, alagad an regalo nin Diós iyó an buhay na daíng katapusan ki Cristo na satong Kagurangnan”. Hiníhirás ni Cristo sa lambang Cristiano asín sa Simbahan an Saiyang misyon na iligtas an tawo sa kasâlan asín kagadanan.

Pàno ta iní gigibohon?

An Simbahan may tradisyon na inaapod na mga Gibong Herak sa Espiritu (Spiritual Works of Mercy): (1) tukdoán an daíng pakaisi; (2) paliwanagan an nagduduwa-duwa; (3) patanidan an nagkakasalà; (4) patawadon an mga pagkakasalà; (5) magpasencia pag nagibohan nin maraot; (6) makidumamay sa nagtitios; asín (7) ipamìbì an mga buháy asín mga gadán. Gamiton ta an toló sa mga iní.

Patanidan an nagkakasalà.

Susog sa Evangelio, may tolóng kabtang pa nganì ining pagpatanid, depende sa pagigin bukás o sarado sa pagbàgo kan nagkakasalà, asín pirming may pagrespeto, pagmakulóg, asín pagkámoót.

Patawadon an mga pagkakasalà.

May duwáng nivél nin pagpapatawad digdi: an personál asín an sacramentál. An personál iyó an pag-akò giraray sa nagkasalà asín paghusay kan náraót na pag-ibahan. Kan tinukdoán kita ni Jesús na magpamìbì, tinugon Niya man kita na hagadon na patawadon kita kan Amâ siring na pinapatawad niato an mga nagkakasalà satuya.

An sacramentál na pagpatawad tinaó ni Cristo sa mga namámayó sa Simbahan sa Sacramento nin Reconciliación susog sa Saiyang tugon sa Mateo 18,18 asín Juan 20,23: “An kiisay man na kasâlan na saindong patawadon, napapatawad; an kiisay man na kasâlan na daí nindo patawadon, daí napapatawad.”

Alagad anó man iníng kapangyarihan na “daí magpatawad” asín tugon na “ibilang na Gentil o parasingil nin buwis” an saróng matagás an pusò? 

Boót sabihon kainí, may panahón na daí tinatào an absolución o kapatawadán nin kasâlan sa Sacramento nin Reconciliacion, nin huli ta nahiling kan padì na an nagkukumpisal daí nin pagmâwot na magbàgo o magpondó sa ginigibong kasâlan.

Kun magabát na gayo an kasâlan, yaon pa an penalidad nin excomunión (excommunication) o an pagbawal sa saróng Catolico na magparticipár sa mga sacramento kan Simbahan. Iní bakô tanganing magpasakit kundî tanganing magbulóng sa espiritu kan parakasalà, na sa paagi kainí mamatean niya an gabát kan saiyang kasâlan, asín madará man lugód siya sa pagbàgo nin buhay.

Ipamìbì an kapwang nagkakasalà.

Namimìbì kita bakô nin huli ta pinapasa-Diós ta na saná an parakasâlang habô magbàgo, kundî sa lambang kabtang sa dalan nin pagbaklè sa kasâlan asín pagbàgong-buhay, kaibahan ta an Kagurangnan. Kita Saiyang kasangkapan; Siya an nagpapabunga kan satong gibong-herak.

Alagad minsan nasabotan na niato kun natà asín pàno, bakô pa man giraray facil an gibong iní. Tibaad kayâ masabihan kita na nakikiarám, o na kita man nganì may mga kakundian man. O daí pa handâ na mag-akò nin salà o magbàgo an tawong boót niatong tabangan. Digdi málaóg an satong pagsarig sa gracia nin Diós. Magtabang kita na may pagkamoót, pagmakulóg, asín pagpakumbabâ, asín an Espiritu ni Cristo na nagtugon sato an mátanóm nin banhî nin pagbàgo sa pusò.

GIYA SA PAGHIRÁS SA SADÍT NA KOMUNIDAD O PAMILYA • Maghirás nin experiencia kun pàno ka nagmangnó sa kapwang nagkakasalà, o kun ika man an naka-recibe nin siring na pagmangnó halè sa kapwa.

PASUNÓD-SUNÓD KAN WEEKLY SAKOP/FAMILY PRAYER-MEETING • Kumustahan/Pamiridbidan • Disposition to Prayer / Silence • Gathering Song • Opening Prayer • Gospel Reading • Reflection • Sharing • Prayers of the Faithful • Closing Prayer (Spontaneous and Our Father) • Closing Song

19 February 2023

Kamòtan an Kaiwal




Giya sa Prayer-Meeting nin mga Saradít na Komunidad nin Pagtubód (SAKOP) para sa semana kan Pebrero 19-25, 2023. Basahon an Evangelio gikan sa Mateo 5,38-48 (Ikapitóng Domingo sa Ordinariong Panahón)

Sa evangelio nagtutukdò si Jesus kan sarô sa gayód pinakadificil Niyang tugon: kamòtan an kaiwal.

1. Siisay an satong kaiwal?

An siisay man na boót mangulóg o magraót sato iyó an satong kaiwal. Asin kadaklán, kun bakô man gabos sato, may mga midbid na mga tawong arog kainí sa satong buhay.

Sa kasaysayan kan Israel, may pinagmimidbid sindang mga kaiwal, siring kan mga kataraning na nacion na may bakô marhay na relasyón  sainda. Oróg sa mga iní an mga imperio na suminakop asin nagpasakit nin makuri sainda: an Asiria, Babilonia, mga Griego, asin, kan panahón ni Jesus, an Imperio Romano.

Alagad daíng ano man na sinabi sa Lumang Tipan na “kaongisán an kaiwal”. Kan sinabi ni Jesus sa Mateo 5,43 na “Nadangog nindo na isinabi: kamòtan mo an saimong kapwa asin kaongisán an kaiwal” – Saiyang tinatamà an saláng katukdoán kan mga escribas asin Fariseos na laen sa kabòtan nin Diós.

2.  Natà ta kaipohan kamòtan an kaiwal?

Nin huli ta iní an kabòtan nin Diós para sato: na kita makabalík sa pagigin kabaíng Niya, an Dios nin pagkamoot. Kayâ sinabi ni Jesus sa Mateo 5,48: “Magpakamarahayon kamo arog kan saindong langitnón na Ama na marahayon.”

Kamòtan ta an satong kaiwal siring na namòtan kita nin Diós. Sabi ni San Pablo sa Roma 5,8: “Ipinahilíng nin Diós an Saiyang dakulang pagkamoot sato kan si Jesus nagadán para sato kan kita mga parakasalà pa.”

3. Pàno kita dapat mamoot sa kaiwal?

Ipamìbì an mga nagpapasakit satuya. Minsan may kulóg pa sa boót, o daí pa nakakabalík an tiwalà sa tawong nakagibo sato nin maraot, pwede ta na siyang ipamìbì. Ipasa-Diós ta siya, boót sabihon hagadon ta sa Diós an pinakamarahay na balaog tanganing mapakarhay man an saindang buhay. An pagpamìbì sainda iyó an pagbukas kan satong pusò sa Espiritu nin Diós tanganing bulongón kita.

Sabi sa 1 Pedro 3,9: “Daí kamo magbalós nin maraot sa naggigibo saindo nin maraot, o mag-olog-olog sa nag-oolog-olog saindo; kundi bendicionán nindo saná, huli ta inapód kamo para sa bagay na iní tanganing bendicionán kamo nin Diós.”

Patawadon an nagkakasalà satuya. Iní susog mismo sa pamìbi na tinukdo sato ni Cristo, siring na kita pinapatawad kan Diós Ama. An pagpatawad sa kapwang nagkasalà iyó an paghilíing saiya susog sa pagkahiling sato gabos nin Diós.

An kabaliktadán kainí iyó an pagtanóm nin dagit asin pagbalós. Kayâ maski may elemento nin hustisya an tugon ni Moises na “matá sa matá, ngipon sa ngipon” – boot sabihon pagbalós nin tamà saná, bakóng sobra – kun boót niatong makabalÍk sa pagigin kabaíng nin Diós, likayán ta an tentacion nin pagbalós.

Tabangan an kaiwal na nangangaipo. An nakasurat sa Lumang Tipan dapit sa tamang pagtrato sa kaiwal makukua sa Proverbio 25,21-22. Iyó man iní an inotro ni San Pablo sa Roma 12,20: “Kun an saimong kaiwal nagugutom, pakakaná; kun siya napapahà, painomá. Sa siring na paagi, binubugtakan mong baga an saiyang payó (mapapasopog siya), asin babalosán ka nin Kagurangnan.”

An pagtabang sa kaiwal iyó an pagigin instrumento nin pagkaherak nin Diós asin pagdará sa kapwa kan presencia nin Diós sa panahón na labi niya kaipohan. Pag naggigibo kita nin siring nababàgo man kita pasiring sa katanosan asin pagkamarahayon nin Diós.

GIYA SA PAGHIRÁS SA SADÍT NA KOMUNIDAD O PAMILYA • Maghirás nin experiencia nin pagkamoot sa kaiwal o pagpatawad sa tawong nakagibo saimo nin salà.

PASUNÓD-SUNÓD KAN WEEKLY SAKOP/FAMILY PRAYER-MEETING • Kumustahan/Pamiridbidan • Disposition to Prayer / Silence • Gathering Song • Opening Prayer • Gospel Reading • Reflection • Sharing • Prayers of the Faithful • Closing Prayer (Spontaneous and Our Father) • Closing Song

 


03 April 2022

Magpulî, asin Dai na Magkasalà Liwát

 


Giya sa Prayer-Meeting nin mga Saradit na Komunidad nin Pagtubod (SAKOP) para sa semana kan Abril 3-9, 2022. Basahon an Evangelio gikan sa Juan 8,1-11 (Ikalimang Domingo nin Cuaresma – C).

Sa evangelio nadangog niato an istorya kan babaeng nadakop na nakiduróg sa bakô niyang agóm. Ining pagbalga sa Ikaanom na Tugon may padusang kagadanan. Dinará an babae kan mga escribas asin Fariseos ki Jesu Cristo tanganing tibaad may masabi Siya na magagamit ninda laban Saiya.

Alagad ginibo ining patugmadan ni Jesus sa pagtukdô sainda – asin satô gabos – kun siisay an Dios Ama asin an Saiyang kabòtan sa paagi kan Saiyang mga tataramon asin gibo. Nin huli ta sabi Niya sa Juan 14,9, “An siisay man na nakakahiling Sako, nakakahiling man sa Ama”.

An Dios Ama maheherakon. Sa pagsuróg ni Cristo sa babae asin sa Saiyang pagkaherak, pinahiling Niya na an Ama maheherakon. Segun sa Ezekiel 33,11, “Habo Ko na an parakasalà magadán, olay nin Kagurangnan, kundi bumalík sako asin mabuhay”. Hararom an pakasabot kan Ama sa satong hamak na kamugtakan asin dakulà an Saiyang pagkamoot sato.

May mga naghohonà na an pagkaherak garo man saná pangungunsinti. Bako lamang. Sa hurí sinabihan ni Jesus an babae: “Dai ta ka man hahatolan. Magpulî ka na, asin dai ka na magkasalà liwát.” Dai kita kinukunsinti nin Dios sa satong saláng pamumuhay, kundi kita Saiyang naheherakan tanganing bàgohon an satong buhay.

Sa hampang kan Amang maheherakon, duwang bagay an boot Niyang gibohon niato: hagadon an Saiyang pagkaherak asin kita man magin maheherakon.

Hagadon ta an pagkaherak nin Dios. An Saiyang pagkaherak orog kadakulà asin nagdadanay sagkod pa man, alagad dai ta ini makukua kun dai ta hagadon sa paagi nin udok sa pusong pagsolsol asin pagbaklè.

Orog sa gabos, tinatao Niya ini sa Sacramento nin Reconciliacion. May limang hakbang para makamit niato nin bolanos an Saiyang pagkaherak asin kapatawadan sa sacramento: An paghorop-horop kan satong consciencia (examination of conscience); an pagbasol sa satong kasâlan (contrition); an pakumpisal kan kasalàn (confession); an paggibo kan silot kan padì (satisfaction); asin an pagpakarhay kan mga naraot huli sa salà asin dai na pagkasalà liwát (restitution).

Magin maheherakon siring na kita naherakan. An mga escribas asin Fariseos sa istorya, ladawan nin mga tawong daing pagkaherak. Tama sinda sa pagmidbid na an pakikidurog sa bakóng agom saróng kasâlan, alagad nasalà sinda sa paghonà na an katanosan nin Dios naghahagad nin kagadanan. Garo man saná hinalean na ninda nin paglaom na magbàgong buhay an babaeng nagkasalà. Kaya sinimbag sinda ni Jesus nin paggurit sa dagâ asin pagsabi: “An siisay man saindo na daing kasâlan iyo an enot na maggapò saiya.” Dai ta aram kun ano an kinurit ni Jesus sa dagâ, alagad an epekto kaini iyo na luway-luway nagharalè idtong mga boot manggadán, poon sa pinakaguráng sagkod sa pinakaakì.

Rumdomón ta an mga panahon na kita man nawàran nin tiwalà sa kapwa na magbàgo asin maggibo nin karahayan. Dangan rumdomón ta an satong pangadiè sa Ama Niamo: “patawadon Mo kami sa samong mga kasâlan siring na pinapatawad niamo an mga nagkakasalà samuya.” Papatawadon kita kan Ama susog sa satong pagpatawad asin pagkaherak sa kapwa.

Pinapamidbid ni Cristo sato an Ama tanganing kita magtalubò na “magin maheherakón, siring na an saindong Ama maheherakón” (Lucas 6,36).

GIYA SA PAGHIRAS SA SADIT NA KOMUNIDAD O PAMILYA • Maghiras nin experiencia kun pa’no kita binàgo kan pagkaherak nin Dios halè sa kasâlan.

PASUNOD-SUNOD KAN WEEKLY SAKOP/FAMILY PRAYER-MEETING • Kumustahan/Pamiridbidan • Disposition to Prayer / Silence • Gathering Song • Opening Prayer • Gospel Reading • Reflection • Sharing • Scripture Response • Closing Prayer (Spontaneous and Our Father) • Closing Song




13 September 2020

Pitong Polo May Pitong Beses

 

Giya sa Prayer-Meeting nin mga Saradit na Komunidad nin Pagtubod (SAKOP) para sa semana kan Setyembre 13-19, 2020. Basahon an Evangelio gikan sa Mateo 18,21-35 (Ika-24 Domingo sa Ordinariong Panahon).


Pirang beses man nanggad kita tama sanang magpatawad?  Sa paghona ni San Pedro an “sagkod pitong beses” maninigo na sa Kagurangnan. Para sa sarong Judio, bako sanang dakul na kundi diosnon pa an numero 7. Alagad para ki Jesus, “pitong polo may pitong beses”. Bako literal na 490 beses kundi na kita magpatawad sagkod kaipuhan kan satong tugang. 

Sa babasahon hale sa Evangelio mahihiling an diferencia nin pag-isip nin tawo asin kabotan nin Dios. Kadakul sana an nag-oolang sato na magpatawad.

Natatakot kita na tibaad basang-basangon sana an kulog o sakit na inagihan ta. Kadakul an takot magpatawad ta tibaad mapasipara na su salang gibo o maotro pa su abuso. Alagad an pagpatawad bako pagnegar kan kulog, kundi pag-ako kaini asin pagtalubo digdi. Dai man an pagpatawad minakontra sa aban para makamit an justicia. Sa katunayan, kaipuhan an pagpatawad para makumpleto an justicia tanganing magbunga nin pagbulong asin pagpakarhay nin mga naraot. Sabi ni Sto. Tomas de Aquino: “Justice without mercy is cruelty. Mercy without justice is the mother of all dissolution.”

Napatubod kita na an pagpatawad gibo nin mga tawong maluya. Alagad an pagpatawad magigibo sana nin mga tawong makusog, asin kun paghona ta kita maluya, sabi sa Psalmo 46,1: “An Dios an satong pailihan asin kusog”. Ano an nakakapaluya asin nag-oolang sato na magin tunay na matalingkas asin maogma? An pagtanom nin dagit asin pagpadanay kan nainsultong pagmate. Alagad kun an Kagurangnan an satong kusog, dai ta na kaipuhan na halaton pa na maghagad nin tawad an nakagibo sato nin maraot para kita magpatawad.

Naghohona kita na pag may kulog pa nin boot asin rumdom pa an ginibong maraot sato, dai pa kita makakapagpatawad. An kulog asin pagrumdom dai kita gayong control, alagad an pagpatawad tuyong gibo niato. An pagpatawad sarong proceso, an bunga kaini minaabot bako hora mismo kundi sa pag-agi nin panahon. Sabi sa Catechism of the Catholic Church no. 2843: “It is not in our power not to feel or to forget an offense; but the heart that offers itself to the Holy Spirit turns injury into compassion and purifies the memory in transforming the hurt into intercession.”

Ano ngonian an kaisipan nin Dios na laen sa tawo pag-abot sa pagpatawad?

Sabi ni Jesus sa Juan 13,34: “Bagong tugon  itinatao Ko saindo: na magkaminootan kamo siring na Ako namoot saindo.” An sukol nin satong pagkamoot sa lambang saro, bako sa kun pano kita namotan nin kapwa kundi kun pano kita namotan ni Cristo. Siring man tinukdoan Niya kita na mamibi sa Ama nin siring: “patawadon Mo kami sa samong mga kasalan siring na pinapatawad niamo an mga nagkakasala samuya.” An kapatawadan nin Dios, graciang daing kabayadan, alagad naghahagad na kita man magin maheherakon sa kapwa.

Sa parabola na inistorya ni Jesus, sinudya kan hade an surogoon: “Daing supog na surugoon. Huli ta ika nakimaherak an gabos mong utang sakuyang pinatawad. Bako daw na dapat ka man maherak sa kapwa mo surogoon, siring na  ako naherak saimo?” Kaipuhan kitang magpatawad bako sana para sa karahayan nin mga nagkakasala satuya, kundi para man sa satong kaligtasan. Nin huli ta kun sarado an satong puso sa pagpatawad, sarado man ini sa gracia nin Dios.  Magin maheherakon kita, siring na kita naherakan.


GIYA SA PAGHIRAS SA SADIT NA KOMUNIDAD O FAMILIA • Maghiras nin experiencia kun pàno kita nagpatawad nin kapwang nagkasala satuya o kan kita man pinatawad sa satong kasalan.

PASUNOD-SUNOD KAN WEEKLY SAKOP/FAMILY PRAYER-MEETING • Kumustahan/Pamiridbidan • Disposition to Prayer / Silence • Gathering Song • Opening Prayer • Gospel Reading • Reflection • Sharing • Scripture Response • Closing Prayer (Spontaneous and Our Father) • Closing Song

06 September 2020

Kun an Saimong Tugang Nagkasala

 

Giya sa Prayer-Meeting nin mga Saradit na Komunidad nin Pagtubod (SAKOP) para sa semana kan Setyembre 6-12, 2020. Basahon an Evangelio gikan sa Mateo 18,15-20 (Ika-23 na Domingo sa Ordinariong Panahon).

...

Kun an satong tugang nagkasalà, may nagkapirang tugon si Jesus kun ano an satong gigibohon. Alagad bago an kun pàno, marhay man maaraman kun natà. Sabi sa  Ezekiel 33,8: kun “dai mo pinatanidan an sarong tampalasan na talikdan an saiyang maraot na gibo, an siring na tampalasan magagadan sa saiyang karàtan, asin an saiyang dugo sisingilon saimo.”

Natà ta siring kagabat an katongdan na patanidan an sarong nagkakasala? Nin huli ta sa pagligtas sa katawohan sa kasàlan kaya si Jesu Cristo napadigdi sa kinaban. Sabi ni San Pablo sa Roma 6,23: “an kabayadan  nin kasàlan iyo an kagadanan, alagad an regalo nin Dios iyo an buhay na daing katapusan ki Cristo na satong Kagurangnan”. Hinihiras ni Cristo sa lambang Cristiano asin sa Simbahan an Saiyang misyon na iligtas an tawo sa kasàlan asin kagadanan.

Pàno ta daw ini gigibohon? An Simbahan may tradicion na inaapod na mga  Gibong Herak sa Espiritu (Spiritual Works of Mercy): (1) tukdoan an daing pakaisi; (2) paliwanagan an nagduduwa-duwa; (3) patanidan an nagkakasala; (4) magpatawad nin kasàlan; (5) magpasencia kun nagibohan nin maraot; (6) makidumamay sa nagtitios; asin (7) ipamibi an mga buhay asin mga gadan. Gamiton ta an tolo sa mga ini.

Patanidan an nagkakasala. May tolong kabtang pa ngani an tugon ni Jesus tanganing sa lambang kabtang may kaibang pagrespeto an pagpatanid na magbago.

Patawadon an nakagibo nin sala. May duwang level nin pagapapatawad digdi: an personal asin sacramental. An personal iyo an pag-ako giraray kan nagkasala asin paghusay sa naraot na pag-ibahan. An sacramental na pagpatawad tinao ni Cristo sa mga namamayo sa Simbahan sa Sacramento nin Reconciliacion susog sa Saiyang tugon sa Mateo 18,18 asin Juan 20,23: “An kiisay man na kasàlan na saindong patawadon, napapatawad; an kiisay man na kasàlan na dai nindo patawadon, dai napapatawad.”

Alagad ano man ining kapangyarihan na “dai magpatawad” asin tugon na “ibilang na pagano o publicano” an sarong matagas an puso? Boot sabihon kaini, may panahon na dai tinatào an absolucion o kapatawadan nin kasàlan sa Sacramento nin Reconciliacion, nin huli ta nahiling kan padi na an nagkukumpisal dai nin pagmawot na magbago o magpondo sa ginigibong kasàlan. Kun magabat na gayo an kasàlan, yaon man an penalidad nin excomunion (excommunication), an pagsikwal sa sarong Catolico na magparticipar sa mga sacramento kan Simbahan. Ini bako para magpasakit kundi magtaong bulong sa espiritu na mamatean an gabat kan kasàlan na naginibo asin madara sa pagbago nin buhay.

Ipamibi an kapwang nagkakasala. Namimibi kita bako nin huli ta pinapasa-Dios ta na sana an parakasàlang habo magbago, kundi sa lambang kabtang sa dalan nin pagbakle sa kasàlan asin pagbagong-buhay kaibahan ta an Kagurangnan. Kita Saiyang kasangkapan; Siya an nagpapabunga kan satong gibong-herak.

Alagad minsan nasabotan na niato kun natà asin pàno, bako pa man giraray facil an gibong ini. Tibaad kaya masabihan kita na nakikiaram, o na kita man ngani may mga kakundian man. O dai pa handa na mag-ako nin sala o magbago an satong boot tabangan. Digdi malaog an satong pagsarig sa gracia nin Dios. Magtabang kita na may pagkamoot, pagmakulog, asin pagpakumbaba, asin an Dios na nagsugo sato an matanom nin banhi nin pagbabago sa puso.

...

GIYA SA PAGHIRAS SA SADIT NA KOMUNIDAD O FAMILIA • Maghiras nin experiencia kun pàno kita nagtao nin patanid sa kapwang nagkakasala, o kun kita an naka-recibe nin siring na patanid sa kapwa.

PASUNOD-SUNOD KAN WEEKLY SAKOP/FAMILY PRAYER-MEETING • Kumustahan/Pamiridbidan • Disposition to Prayer / Silence • Gathering Song • Opening Prayer • Gospel Reading • Reflection • Sharing • Scripture Response • Closing Prayer (Spontaneous and Our Father) • Closing Song

 

16 June 2013

From Guilt to Grace



HOMILY
11th Sunday in Ordinary Time – C – 16 June 2013

Readings: 2 Sam 12:7-10, 13; Ps 32:1-2, 5, 7,11; Gal 2:16, 19-21; Lk 7:36-8:3


Do you remember the last time you felt guilty over some wrongdoing? I doubt if anyone of us enjoys feeling guilty over something. It is an unpleasant feeling to say the least. Guilt prevents us from living life fully, and taken to extremes, it can make some people dysfunctional and immoblized.

That is why it is understandable that most of us try to avoid the feeling of guilt or shame. We devise coping mechanisms to get around it: denial, passing the blame, outright lie. In pathological cases, there are therapies devised just to handle and overcome guilt.

In our haste to eliminate uncomfortable guilt, some of us are led to think that when we rid ourselves of it, we can move on and lead happy lives. Not so fast. Guilt is also a natural human response. And there is such a thing as legitimate guilt.

The Jewish philosopher Martin Buber calls it “existential guilt”, which “occurs when someone injures an order of the human world whose foundations he or she knows and recognizes as those of his or her own existence and of all common human existence”.

When hurt is done or wrongdoing is committed, whether by malice or insensitivity, the one wronged feels his or her world is damaged, and so the victim becomes more cautious in making similar choices, less trusting with people, less optimistic about life. It is not only the wronged party who gets affected, but the wrongdoer as well. Something also becomes off in his or her world, and this manifests in guilt.

The prophet Nathan, in the First reading, was sent on a mission to show King David his existential guilt. He committed adultery with Bathsheba and sent her husband, a loyal general, to die in the battlefield to cover up their sin. David might have thought he got away with it. Nathan was sent so he won't get the wrong idea.

Guilt is our conscience tugging at us, an indicator that something is amiss in our moral compass. In the Gospel Reading, Jesus showed Simon the Pharisee how much his moral compass was amiss. He failed to see how he was rather dismissive of his guest, and scornful of the sinful woman. Jesus taught him that between his scorn for the sinful woman and the woman’s bizarre behaviour, it was the woman who has her priorities right.

1. Guilt is present not to make us feel miserable, but to help us seek forgiveness.

Once again from Martin Buber: “Humans are those beings who are capable of becoming guilty and are capable of illuminating their guilt.”

David, upon hearing Nathan’s indictment, felt remorse and said: ““I have sinned against the Lord.” As if to echo David’s remorse, the response to the Psalm this Sunday says: “Lord, forgive the wrong I have done.”

We Catholics are blessed to have the Sacrament of Reconciliation to satisfy our need for forgiveness. When was the last time you went to confession and beg God to forgive your sins? How regularly do you go to confession? Do you even consider the Sacrament important at all or it is just one of those quaint family traditions that you have to go through during Holy Week?

When we don’t satisfy our longing for forgiveness, our guilt will gnaw and nag at us. But it is not the worst thing that could happen. Worse is when our guilt disappears. When it happens, it means we have become desensitized to the sin we have done, and most likely, are still doing. And when the sense of guilt is gone, the next to go is the sense of God.

2. The point of forgiveness is not to assuage our guilt but to lead us to order our life for the better.

There is an oft-quoted prayer made by a young and newly-converted St. Augustine, at that time still recovering from the old habits of his former sinful lifestyle: "Lord, give me chastity, but not yet."

Sometimes we find it rather easy to ask for forgiveness but are not quite ready to put proper order in our lives just yet. There are also those who treat the Sacrament of Reconciliation as if it were some sort of spiritual washing machine.

God’s forgiveness – especially through the Sacrament of Reconciliation – is never about tolerating wrongdoing, nor is it a mere washing of dirty linens, or whitewashing old sins. Rather it helps us to rediscover the true purpose and meaning of our lives. In the Gospel accounts, when Jesus tells the sick and the sinners, "your sins are forgiven", He is giving them a new lease on life, or more precisely, He is leading them to a new life.

3. A decision to order our life for the better means welcoming God’s grace to enter our life and transform us.

Mahatma Gandhi tells this personal story: “When I was 15 years-old, I stole something. Because I was in debt, I stole a golden bracelet that belonged to my father. But I could not stand the burden of my guilt. So I went to him. But as I stood there, I was so ashamed that I could not open my mouth. So I wrote my confession down on a piece of paper. And while I was handling it to him, my whole body trembled. My father read the note, closed his eyes and then tore it to pieces. All he said was: ‘Think nothing of it.’ Then he took me in his arms, and from that moment on I began to love my father more than I had ever done before.”

Similarly, God forgives not so much because we are deserving or that we have done something good, but because it is in His nature to love us no matter what.

The sinful woman in the Gospel passage came to Jesus, weeping, anointing his feet with fragrant ointment, showing prodigious amount of love because even before Jesus articulated her being forgiven, she knew and felt that she was welcomed, accepted and loved by Him. This is the sense by which St. Paul proclaims in Gal 2,16: “we know that a person is not justified by works of the law but through faith in Jesus Christ.”

Ultimately what is being revealed here is an image of God: ready to forgive and reconcile with us, poised to give us His grace, intending to share with us His very life. What are we to do with a God like this?

One last story…

A missionary once observed a Sunday Mass in Bolivia. His curiosity was piqued by the offertory procession of four teenage boys. Aside from the offering of candle, bread and cruets (water and wine), one of them held a rather large stone in his hands. When they reached the foot of the altar, they turned around and lifted up the offertory gifts for all to see. Only one of them speaks: the youth holding the stone. He prays:

“Father in heaven, this stone is also a gift from us. It represents us and our hearts. Enkindle in us a warmth for one another and never allow us to become or remain hard like this stone. On the contrary, may we continue to spread light and life. As we lay it on the altar, may our hearts be transformed just as the bread and wine will be. Amen.”

My suggestion for a fitting response to a God like this: follow Heb 3,7-8: “If today you hear His voice, harden not your hearts”.